ภาษาจีน PINYIN


 PINYIN  (  พินอิน  )      
 พยัญชนะ      

b  =  ปอ

 p  =  พอ

 m  =  มอ

 f  =  ฟอ

 d  =  เตอ  t  =  เทอ  n  =  เนอ  l  =  เลอ
 g  =  เกอ  k  =  เคอ  h  =  เฮอ  
 j  =  จี  q  =  ชี  x  =  ซี  
 zh  =  จืร์อ  ch  =  ชืร์อ  sh  =  ซืร์อ  r  =  ยืร์อ
 z  =  จือ  c  =  ชือ  s  =  ซือ  
 y  =  อี  w  =  อู    

 สระ      
   i  = อี  u  = อู  ü  = อวี
 a = อา  ia = เอียา  ua = อวา  
 o = ออ    uo = อัว  üe = เยวีย
 e = เออ  ie = เอีย    
 er = เอ๋อร์      
 ai = อาย    uai = อวาย  
 ei = เอิย    uei (ui) = อุย  
 ao = เอา  iao = เอียว    
 ou = โอว  iou (iu) = อิว    
 an = อาน  ian = เอียน  uan = อวาน  üan = เยวียน
 en = เอิน  in = อิน  uen (un) = อุน  üen = ยวิน
 ang = อาง  iang = ยาง  uang = อวาง  
 eng = เอิง  ieng = เยิง  ueng = เวิง  
 ong = อง  iong = อียง  uong = อวง  

ข้อสังเกตุ

  • พยัญชนะ  j q x   จะใช้กับสระ i และ ü  เท่านั้น

     เมื่อ j q x  ใช้กับสระ ü เมื่อใด  ตัว ü จะลดรูปเป็นตัว  u  แต่ยังคงเสียง  "อวี"  ตังเดิม 

     เช่น  jü  = ju   ออกเสียงเป็น  "จวี"       ,  xü  =  xu      ออกเสียงเป็น  "ซวี"

  • พยัญชนะ "zh, ch, sh, r, z, c, s"  เมื่อใช้กับสระ " i "  ตัวสระนี้จะไม่มีเสียง  ดังนั้นพยัญชนะเหล่านี้จะออกเสียงของตัวเอง

     เช่น   zhi   =  จืร์อ       ,    ri  =  ยืร์อ         ,   si  =   ซือ

วรรณยุกต์   วรรณยุกต์ในภาษาจีนมี 4 เสียง  คือ

  • เสียงอิน (yīn)          ( เสียงสามัญในภาษาไทย )
  • เสียงหยาง (yáng)    ( เสียงไม้จัตวาในภาษาไทย )
  • เสียงส่าง  (shǎng)  ( เสียงไม้เอกในภาษาไทย )
  • เสียงฉวี้   (qù)         ( เสียงไม้โทในภาษาไทย )

   生词     ศัพท์ใหม่

   (pro) เธอ
hǎo (adj) ดี  สวัสดี
你好! nǐhǎo! สวัสดี
zài (adv) อีก
jiàn (v) มอง  เห็น
再见! zàijiàn! ลาก่อน   แล้วพบกันใหม่

 

会话    บทสนทนา

        Nǐ hǎo
A :    你   好  !             สวัสดี

        Nǐ hǎo
B :    你   好  !             สวัสดี

        Zài  jiàn
A :    再   见   !           ลาก่อน

        Zài  jiàn
B :    再   见   !           ลาก่อน

 

สร้างโดย: 
ครูนิยุตา โคโมโตะ (ครูจีน)