กลอนวันครู



                  จรรยาบรรณ        

                                                                                                           

ศักดิ์ศรีครูมิใช่ใครสร้างสรรค์                     จรรยาบรรณเชิดชูครูสูงส่ง

ครูดีด้วยคุณธรรมเด่นดำรง                        ยึดมั่นคงครบถ้วนควรศรัทธา

ข้อที่หนึ่งความเป็นครูอยู่ที่จิต                    เมตตาศิษย์ส่งเสริมให้ได้ศึกษา

ช่วยโอบเอื้อเกื้อหนุนกรุณา                       เสมอหน้าไม่เลือกรักมักที่ชัง

ข้อที่สองช่วยอบรมบ่มนิสัย                       สั่งสอนให้ดีงามมีความหวัง

ให้ความรู้ความคิดไม่ปิดบัง                        ยุติธรรมเป็นที่ตั้งจำฝังใจ

ข้อที่สามความประพฤติต้องยึดถือ                ว่าตนคือแบบเด่นมองเห็นได้

ครูต้องปฏิบัติควรถ้วนกายใจ                      ถ้อยปราศรัยสมเช่นความเป็นครู

ข้อที่สี่ไม่ขวางขัดสะกัดกั้น                         ไม่กดดันอารมณ์คอยข่มขู่

ให้ศิษย์พัฒนาได้ให้เรียนรู้                          เอื้อเอ็นดูให้งอกงามตามวันวัย

ข้อที่ห้าอามิสเตือนจิตมั่น                           สิ่งสำคัญความเป็นครูอยู่ที่ให้

อย่าเรียกร้องประโยชน์ตนผลกำไร                 ทั้งอย่าใช้ศิษย์หามาเพื่อตน

ข้อที่หกพัฒนาอย่าหยุดนิ่ง                          ทุกทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงทุกแห่งหน

คนเป็นครูต้องก้าวมั่นทันสากล                     เพื่อสร้างคนเพื่อชี้ทางให้กว้างไกล

ข้อที่เจ็ดรักศรัทธาในหน้าที่                        ด้วยศักดิ์ศรีแท้จริงนั้นยิ่งใหญ่

ครูจึงต้องเตือนตระหนักประจักษ์ใจ               ภาคภุมิในความเป็นครูผู้สร้างคน

ข้อที่แปดช่วยเหลือเกื้อกูลด้วย                   เอื้ออำนวยสิ่งดีมากมีผล

ช่วยเพื่อนครูร่วมด้วยช่วยชุมชน                  เพื่อดาลดลสังคมไทยผ่องไพบูลย์

ข้อที่เก้ารู้ค่าปัญญาไทย                          ร่วมผดุลรักษาไว้มิให้สูญ

วัฒนธรรมล้ำเลิศเจิดจำรูญ                        อนุกูลกอบเกื้อเพื่อแผ่นดิน

จรรยาบรรณคืออาภรณ์พิลาสลักษณ์             ส่งเสริมศักดิ์ศรีครูไม่รู้สิ้น

"ปูชนียบุคคล" ไร้มลทิน                          ทุกฐานถิ่นน้อมนบเคารพครู

 

                                        บทเรียนนอกตำรา

จำได้...วัยเยาว์ เราเรียนรู้                          จำได้ว่าครูเป็นผู้สอน

กอ กา เรียนร่ำ ถึงคำกลอน                         ยุ่งยากซับซ้อนสารพัน

เรียนคณิตวิทยาภาษาอังกฤษ                      จำฝังจิตแน่แท้แต่ละขั้น

จำภาพครู คนนี้  คนนั้น                               ผูกพันตราตรึงซึ้งในใจ

บางคนพูดจาน่าฟัง                                    บางคนดุจังยังจำได้

บางคนสอนดีมีวินัย                                   บางคนสอนไปก็เท่านั้น

บางคนน่ารักน่านับถือ                                อดทนฝึกปรือถือมั่น

บางคนเกรี้ยวกราดฟาดฟัน                           ราวกับว่าศิษย์นั้นเป็นศัตรู

ทุกภาพฝังใจในวัยเด็ก                                ยังเล็กจดจ้องฟังสองหู

สายตาเพ่งมองสมองรู้                                เออ...คนเป็นครู  ไม่เหมือนกัน

บางคนศิษย์กลัวแต่ไม่เกรง                          ลับหลังครื้นเครงขำขัน

บางคนไม่นับถือดื้อรั้น                                นินทาสารพันก็มากมี

บางคนศิษย์เคารพนบไหว้                           จดจำครูได้ไม่แหนงหนี

ถึงเรียนจบจากไปหลายหลายปี                    ยังคิดถึงครูคนดีที่สอนมา

จึงวันนี้เป็นครูอย่างรู้คิด                              ในสายตาของศิษย์ที่ศึกษา

มิใช่เพียงมุ่งเพียรเรียนวิชา                           แต่มองครูประเมินค่าทุกนาที

จะสอนศิษย์เพียงผ่านไปวารวัน                      เพียงผูกพันชั่วยามตามหน้าที่

หรือจะให้สูงค่ากว่านี้                                  คำตอบมี...นอกตำรา  วิชาครู

 

 

 

สร้างโดย: 
รัตนา สถิตานนท์