รามเกียรติ์



 วิคราะห์คุณค่าเรื่องรามเกียรติ์
แนวคิดสำคัญของเรื่องรามเกียรติ์ คือ
         ๑. การให้ความทุกข์แก่ผู้อื่นก็ย่อมก่อให้เกิดความทุกข์แก่ตนเอง    ไม่ว่าจะเป็นทศกัณฐ์หรือหนุมานก็ตามที่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนก็ต้องได้รับความทุกข์จากการกระทำของตนเองทั้งสิ้น ดังเช่นทศกัณฐ์จับหนุมสนได้ก็มีความโกรธ สั่งให้ประหารหนุมาน พวกยักษ์จะใช้วิธีการใดๆ ก็ไม่สามารถประหารหนุมานได้ หนุมานจึงคิดกลอุบายเผาเมืองลงกา ทำให้ทศกัณฐ์ได้รับความเดือดร้อน บ้านเมืองถูกเผาวอดวาย ส่วนหนุมานเผาเมืองลงกาก็ด้วยความพยาบาท ตัวเองก็ได้รับความเดือดร้อนจากการเผาเมืองเช่นกัน เพราะหนุมานไม่สามารถดับไฟที่หางของตนเองได้จนต้องไปหาพระนารทฤาษีให้ช่วยแนะนำให้ จึงสามารคถดับไฟที่ปลายหางได้
         ๒. ควรคิดให้รอบคอบก่อนที่จะทำการใดลงไป เช่นทศกัณฐ์เชื่อคำของหนุมานให้ฆ่าหนุมานด้วยการใช้ไฟเผา โดยไม่คิดถึงผลเสียหายที่จะตามมาภายหลัง  เมื่อหนุมานเผาเมืองลงกาแล้ว ได้กลับไปกราบทูลให้พระรามทรงทราบ พระรามกริ้วหนุมานที่ทำเกินบัญชา หนุมานจึงได้รับความเดือดร้อนใจเป็นผลเสียต่อตนเองอีกเช่นกัน

  • คุณค่าในด้านเนื้อเรื่อง
             บทละครเรื่องรามเกียรติ์พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เป็นบทพระราชนิพนธ์ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นยอดแห่งเรื่องรามเกียรติ์เพราะมีเนื้อเรื่องสมบูรณ์มากที่สุด ให้ความเพลิดเพลิน สนุกสนาน มีทั้งรัก โศก ขบขัน ตื่นเต้น และมีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ จึงเป็นที่ถูกรสนิยมของคนไทยมาตั้งแต่สมัยโบราณ นอกจากให้เพลิดเพลินแล้วยังนำมาแสดงละครในและโขนอีกด้วย เนื้อหาส่วนใหญ่เป็นเรื่องการสงครามระหว่างพระรามกับทศกัณฐ์ แสดงถึงความเป็นนักรบที่ต่อสู้ด้วยสติปัญญาและฝีมือ หลักการปกครองของผู้บังคับบัญชา และการนำทศพิธราธธรรมของพระมหากษัตริย์ ตลอดจนขนบธรรมเนียมประเพณีต่างๆ ของไทยแทรกไว้ด้วย